آشنایی
با برخی مهارت های همسر
داری
1-
شاد باشیم؛
شاد بودن همیشه ارزشمند
است، پس سعی کنیم خود را
خوشحال و سرحال نشان دهیم
تا خستگی را از تن شریک
زندگی خود دور کنیم.
2-
صبور باشیم؛
اگر رفتار همسرمان را
خوشایند نمیدانیم بهتر
است با حوصله و تأمل و در
شرایط مناسب او را از
چگونگی رفتارش آگاه کنیم.
3-
منطقی رفتار کنیم؛
مسایل را منطقی و درست
بررسی کنیم و به جای
منافع شخصی، مصالح زندگی
مشترک را در نظر بگیریم و
بیطرفانه قضاوت کنیم.
4-
کم توقع باشیم؛
از همسرمان آنقدر انتظار
داشته باشیم که بتواند به
انتظارات پاسخ دهد.
5-
مثبتنگر باشیم؛
با بیاد آوردن لحظات
شیرین زندگی بدبینی را از
خود دور کنیم، به
رفتارهای خوب همسرمان
بیشتر بیندیشیم و
جنبههای خوب زندگی را
فراموش نکنیم.
6-
خوشبین باشیم؛
داشتن نگاه خوشبینانه به
زندگی و اطرافیان باعث
ایجاد آرامش و بذل محبت و
عاطفه میشود.
7-
یکدل باشیم؛
درک متقابل موجب ایجاد
تفاهم میشود و یکدلی به
وجود میآورد.
8-
شنونده ی خوبی
باشیم؛ هنگامی
که همسرمان با ما صحبت
میکند حتیالامکان به
چشمان او نگاه کنیم و یا
با اشاره و سرتکان دادن
نشان دهیم که به حرفهای
او توجه داریم.
9-
مشوق همسر خود
باشیم؛ برای
رفتارها و صحبتهای
همسرمان ارزش قائل شویم و
با یادآوری موقعیتهای
موفق گذشته ، او را تشویق
کنیم تا آینده ی بهتری
داشته باشد.
10-
به پیشرفت یکدیگر
اهمیت دهیم؛
آنقدر صمیمی باشیم که
پیشرفت و ترقی همسرمان
یکی از آرزوهای ما باشد،
در حقیقت اولین کسی که از
این پیشرفت سود میبرد ما
هستیم.
11-
خوش قول باشیم؛
برای حرفها و قولهای
خود ارزش قائل شویم و خود
را در مقابل آنها مسوول
بدانیم خوشقولی نشانه ی
احترام به خود و همسر است.
12-
به شخصیت همسرمان
احترام بگذاریم
و حرمت یکدیگر را نزد
خانواده و دوستان و ...
حفظ کنیم.
13-
ارتباط کلامی و
عاطفی خود را حفظ کنیم؛
سعی کنیم با همسر خود
درباره ی مسائل مختلف
گفتگو کنیم. صحبت کردن
بهترین راه آگاهی از
افکار و احساسات همسر میباشد.
14-
با یکدیگر مهربان
باشیم؛ همسرمان
را جزئی از وجود خود
بدانیم، محسناتش را بازگو
کنیم، برایش خوبی بخواهیم
و در راه کمک به همسرمان
تمام تلاش خود را به کار
ببریم. با مهربانی میتوانیم
مالک قلبهای یکدیگر
باشیم و رابطه ی گرم و
صمیمی بر قرار کنیم.
15-
محبتپذیر و قهر
گریز باشیم؛ منش
توأم با مهربانی و دوری
از قهر و کینه صفت همسران
فداکاراست. تلاش کنیم که
آیینه ی زندگیمان شفاف و
بدون غبار کدروت باشد.
16-
راستگو باشیم؛
صداقت و راستی از بهترین
سرمایههای زندگی مشترک
است. هرگز نباید به دروغ
و نیرنگ متوسل شویم حتی
اگر حقیقت به نفع ما
نباشد. فراموش نکنیم که
دروغ پایههای زندگی را
سست میکند.
17-
محیط خانواده را
با صفا کنیم؛
فضای عاطفی خانواده باید
چنان مطلوب و دوست داشتنی
باشد که همسرمان در آن
احساس رضایت خاطر کند و
از امنیت روانی برخوردار
باشد.
18-
به ارزشهای
دینی، اخلاقی و خانوادگی
پایبند باشیم؛
ارزشها از ارکان و
ستونهای اصلی خانواده
محسوب میشوند و مقید
بودن به ارزشها موجب
دوام و استحکام خانواده
میشود و اصالت آن را حفظ
میکند.
19-
به نیازهای همسر
توجه کنیم؛
رفتار دلنشین و توأم با
متانت موجب میشود
خواستههای خود را به
راحتی بیان کند.
20-
بهداشت روانی
همسر را تأمین کنیم؛
در سایه ی سلامت جسمی و
روانی میتوانیم به
هدفهای خود برسیم،
بنابراین باید به رفتار
او توجه نماییم و از
افسردگی و خمودیش جلوگیری
کنیم.
21-
با یکدیگر مشورت
کنیم؛ هر یک از
همسران باید حق داشته
باشند نظر و پیشنهاد خود
را بیان کنند. با مشورت
کردن، راه رسیدن به زندگی
سالم کوتاه تر میشود.
22-
قدرشناس باشیم؛
از همسرمان به خاطر انجام
وظایف، مسوولیتها و
همکاریهایش قدردانی کنیم
برای ابراز سپاسگزاری و
تشکر به کلمههای خاصی
نیازمند نیستیم!
23-
احساس مسوولیت
داشته باشیم؛ هر
یک از همسران باید خود را
در مقابل کاری که برعهده
گرفتهاند متعهد بدانند و
از انجام دادن آن شانه
خالی نکنند.
24-
برنامهریزی
کنیم؛ در حقیقت
برنامهریزی به زندگی
خانوادگی نظم و سامان
میبخشد.
25-
الگوی خوبی
باشیم؛ طوری
رفتار کنیم که الگوی
رفتاری مناسبی برای همسر
و فرزندان خود باشیم.
26-
خود را به جای
همسرمان بگذاریم؛
دنیا را از دریچه ی نگاه
او ببینیم و از خود
بپرسیم : «اگر من جای او
بودم چه میکردم؟»
27-
به خواستهها و
افکار یکدیگر احترام
بگذاریم؛ فراموش
نکنیم که ازدواج پیمان
همکاری و تشریک مساعی
است.
28-
میانه رو و
متعادل باشیم؛
حضرت علی (ع) فرمودهاند
«خیرالامور اوسطها»، پس
اگر در تمام امور زندگی (خوردن،
خوابیدن، مسافرت و حتی
محبت کردن و...) اعتدال
را رعایت کنیم کمتر دچار
مشکل میشویم.
29-
با جملات زیبا از
همسر خود دلجویی کنیم؛
یک جمله ی شورانگیز میتواند
طوفانی از خشم وغضب و
نفرت را خاموش کند و بنای
زندگی را از خطرات
گوناگون دور سازد.
30-
روابط زناشویی را
بسیار مهم بدانیم؛
عدم توجه به این روابط
موجب ایجاد مشکلات مختلف
خانوادگی، روحی و روانی
برای هر یک از طرفین میشود
و زندگی را با خطرهای جدی
روبرو میکند.
31-
به همسر خود
بگوییم که من به خاطر عشق
به تو همه ی سختیهای
زندگیمان را میپذیرم
چنین جملاتی باعث دلگرمی
او میشود.
32-
همسر خود را راضی
کنیم؛ باید طوری
رضایت همسرمان را جلب
نماییم که مطمئن باشیم
هیچ وقت ما را ترک نمیکند
و یا در هیچ مشکلی ما را
تنها نمیگذارد.
33-
با متانت و صداقت قبول
کنیم که در بعضی از کارها
همسرمان شایستهتر است.
34-
برای سخن و
پیشنهاد همسرمان احترام
قائل شویم و خود
را عقل کل ندانیم. باور
داشته باشیم که همیشه همه
چیز را همگان دانند.
35-
سختیها و مشکلات
محیط کار را در حد ضرورت
با همسرمان در میان
بگذاریم؛ هم
فکری بار مشکلات را سبکتر
مینماید.
36-
فرمان ندهیم؛
نباید خانه را به پادگان
تبدیل کنیم، متوجه باشیم
که خانه کانون عشق و محبت
است نه محل یکه تازی و
خشونت.
37-
تعصبات غلط و
افکار مزاحم را از خود
دور کنیم؛ افکار
مزاحم مانند خوره، سلامت
روانی انسان را از میان
میبرند. بهتر است به جای
اعمال تعصبات دست و پاگیر
انرژی خود را صرف توجه به
همسر و خانواده نماییم.
38-
از ازدواج خود اظهار
پشیمانی نکنیم؛
زندگی و روابط خود را با
دیگران مقایسه نکنیم و از
یاد نبریم که زندگی هر
کسی مطابق سلیقه و عقل و
درایت او اداره میشود.
39-
روی نقاط ضعف
همسر خود انگشت نگذاریم؛
هر فردی ممکن است در
موارد مختلف دچار ضعف
باشد آشکار کردن و بزرگ
جلوهدادن این نقاط ضعف
موجب ایجاد کدورت میشود.
هرگز نباید از نقطه ضعفها
به عنوان اسلحهای برای
سکوت یا شکست دادن همسر
استفاده کنیم.
40-
مقابله به
مثل نکنیم؛
از رفتارهای تلافی
جویانه بپرهیزیم و
سعی کنیم به جای
مقابله به مثل، رفتار
مناسب را به او
یادآوری نماییم.